Newsletter
Wyszukaj

„Bajkowy Rynek” – bajka prezentowana przez Galerię Miejską Arsenał

18.06.2015, godz. 17:00

    Bez kategorii
Pożeracze trosk

Miejsce: punkt akcji „Bajkowy Rynek” na ul. Quadro

Czytająca: Krystyna Różańska-Gorgolewska

Bajka: „Dom pod Starym Dębem”

 

W ramach akcji „Bajkowy Rynek” w czwartek, o godz. 17:00 kolejną porcję bajek dla dzieci przeczyta pani Krystyna Różańska-Gorgolewska – malarka i specjalistka ds. promocji Galerii Miejskiej „Arsenał”, prywatnie zaś szczęśliwa mama dwójki pełnego energii rodzeństwa w wieku 3 i 7 lat.

Dzięki współpracy ze Stowarzyszeniem „Wypożyczalnia skrzydeł”, zajmującym się działalnością wolontariacką, czytaną w czwartek bajką będzie dostępna za darmo w Internecie dla wszystkich milusińskich bajka w odcinkach, z którą zapoznać się można na stronie bloga „Dom pod Starym Dębem” (dompodstarymdebem.blogspot.com). Każdy odcinek składa się z jednej opowieści, w której przenika się tekst literacki bajki wymyślany przez panią Joannę Sowińską i ilustrowany miniaturowymi inscenizacjami rzeźbiarskimi autorstwa Anety Mikołajczak Funka – rzeźbiarki, absolwentki Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu i niegdyś zwyciężczyni Konkursu im. Marii Dokowicz. Zdjęcia inscenizacji do każdego z odcinków bajki są z kolei autorstwa Łukasza Funka. Czytaniu bajki towarzyszyć będzie prezentacja multimedialna oraz prezentacja oryginalnych figurek z bajki „Dom pod Starym Dębem”.

Po lekturze bajek wszystkie dzieci oraz dorośli zaproszeni są na specjalny bezpłatny pokaz w Fotoplastykonie Poznańskim, w trakcie którego prezentowane będą najzabawniejsze i najciekawsze zdjęcia trójwymiarowe z dotychczasowych wystaw. Na 48 stereofotografiach pojawią się takie tematy jak świat dzieci ok. 1900 r., zwierzęta domowe i hodowlane czy dawne zwyczaje świąteczne.

Rada Programowa Galerii Miejskiej Arsenał

10.04.2017 - 31.12.2017

    Ogłoszenie

Niezmiernie miło nam ogłosić, iż została powołana Rada Programowa Galerii. W szanownym gronie znaleźli się:

dr hab. Monika Bakke prof. UAM
prof. Mirosław Bałka

dr hab. Agata Jakubowska prof. UAM
dr hab. Izabela Kowalczyk prof. nadzw. UAP
Piotr Krajewski
Justyna Makowska
Mateusz Rozmiarek
Marek Sternalski

Hortus, Wojciech Kołacz

1.12.2017, godz. 18.00

1-31.12.2017

    Wystawa
ulotkatyl internet

kuratorka: Paulina Ząbek

Inspiracja płynąca z natury jest nieskończona. Kontakt z nią może wzbudzić w nas pragnienie nowych doznań i potrzebę poszukiwania sposobów na przedstawienie naszego wewnętrznego doświadczenia.  Wojciech Kołacz czyni widzialnymi własne obserwacje, a dzięki jego poszukiwaniom formalnym możemy zajrzeć do jego intymnego świata, tak bardzo nieoczywistego i odmiennego od dotychczasowej twórczości artysty. Ten nowy, świeży świat okazuje się oczarowywać mikrostrukturą form, wzajemnym stosunkiem plam barwnych, sposobem ich przenikania się i współoddziaływania. Hortusłac. ogród – jest też wyrazem tęsknoty za czymś utajonym, lepszym, za czym w skrytości tęskni każdy z nas. Co ważne, w tej tęsknocie nie ma smutku ani melancholii. Jest ona pełna radości, napędzana ciekawością – taką, dzięki której chce się odkrywać i zgłębiać więcej, nie kwestionować, a po prostu poznawać.

POWIETRZNE MALOWANIE – warsztaty rodzinne

2.12.2017, godz. 11.00 - 13.00

    Warsztaty
MARZENA_CZANIECKA_plujki

Zapraszamy dzieci w wieku 5 – 10 lat wraz z opiekunami

prowadzenie: Marzena Czaniecka

wstęp wolny

Informacje i zapisy: joanna.tekla@arsenal.art.pl, 61 852 9501

Zapraszamy na ekscytujące warsztaty wybuchów kolorów, niekontrolowanych wystrzałów i subtelnych mazów. Niech malowanie dzieje się samo! Bez pędzli, tubek do wyciskania i małych formatów! Podczas warsztatów dzieci bawiąc się, stworzą pracę malarską. Tematem przemyconym będą kolory zimne i ciepłe.

Powietrzne malowanie  to kolejny z cyklu międzypokoleniowych warsztatów dla rodzin, które będą się odbywać w Galerii także w przyszłym roku. Spotykamy się w Galerii
w sobotnie przedpołudnia,  raz w miesiącu. Za każdym razem zapraszamy do współpracy innego artystę / edukatora, który proponuje swój autorski scenariusz zajęć. W trakcie warsztatów staramy się wykorzystywać najróżniejsze techniki i sposoby na rozwijanie kreatywności.

Marzena Czaniecka – malarka, scenograf oraz instruktorka i autorka wielu programów warsztatów artystycznych. Absolwentka malarstwa na UAM w Poznaniu; dyplom w pracowni prof. Wojciecha Łazarczyka. Jak mówi – maluje przede wszystkim dla przyjemności, obrazy miłe dla oka. Zajmuje się bio-artem, instalacją, malarstwem. Laureatka warszawskiej aukcji pt. Sztuka Wymiany organizowanej przez eFTe (2010).
Od 6 lat pracuje z dziećmi tworząc własne programy plastyczne. Współpracowała z Fundacją Serdecznik oraz Pracownią Artystart. Jej prace można znaleźć w kolekcjach w Szwecji, Niemczech i Polsce. Mieszka i pracuje w Poznaniu.

Hortus, Wojciech Kołacz – oprowadzanie kuratorskie

16.12.2017, godz. 14.30

    oprowadzanie kuratorskie
ulotkatyl internet

Oprowadzać będzie kuratorka Paulina Ząbek.

Inspiracja płynąca z natury jest nieskończona. Kontakt z nią może wzbudzić w nas pragnienie nowych doznań i potrzebę poszukiwania sposobów na przedstawienie naszego wewnętrznego doświadczenia.  Wojciech Kołacz czyni widzialnymi własne obserwacje, a dzięki jego poszukiwaniom formalnym możemy zajrzeć do jego intymnego świata, tak bardzo nieoczywistego i odmiennego od dotychczasowej twórczości artysty. Ten nowy, świeży świat okazuje się oczarowywać mikrostrukturą form, wzajemnym stosunkiem plam barwnych, sposobem ich przenikania się i współoddziaływania. Hortusłac. ogród – jest też wyrazem tęsknoty za czymś utajonym, lepszym, za czym w skrytości tęskni każdy z nas. Co ważne, w tej tęsknocie nie ma smutku ani melancholii. Jest ona pełna radości, napędzana ciekawością – taką, dzięki której chce się odkrywać i zgłębiać więcej, nie kwestionować, a po prostu poznawać.

Punctum. Architektura krytyczna. Jarosław Kozakiewicz

15.12.2017, godz. 18.00

15.12.2017-14.01.2018

    Wystawa
ARSENAL_KOZAKIEWICZ_Notes_130x205mm

kurator: Marek Wasilewski

Punctum – projekt platformy widokowej na Górze Przemysła jest symbolicznym punktem odniesienia dla wystawy Jarosława Kozakiewicza w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu. Wzgórze, nad którym obecnie góruje neogotycka wieża, oddalone jest od galerii o kilkaset metrów. Fizyczna bliskość, niemal nakładanie się na siebie przestrzeni prezentacji i miejsca niezrealizowanego projektu współtworzy polemiczny wymiar tej wystawy. Punctum to zaprojektowana w 2007 roku alternatywna koncepcja rozbudowy Muzeum Narodowego w Poznaniu. W miejscu istniejącej obecnie historyzującej budowli imitującej zamek Przemysła II artysta zaproponował subtelnie wpisujące się w krajobraz miasta i strukturę przestrzeni galerie i dwukondygnacyjny taras, z którego można by wygodnie podziwiać panoramę architektury poznańskiego starego miasta.  Jarosław Kozakiewicz zaproponował polemikę z przestarzałą ideą architektury władzy, której budowle miały dominować nad otoczeniem i stanowić dla niego najważniejszy punkt odniesienia. Zamiast tego przedstawił projekt architektury funkcjonalnej, która formy wizualnej przemocy zastępowała dialogiem historii z nowoczesnością.

To szczególne miejsce staje się punktem wyjścia do proponowanej przez artystę rozmowy o krytyczności architektury. Pokazująca wiele różnych projektów wystawa w Arsenale jest pytaniem o to, jakiej architektury potrzebujemy, nie tylko po to, by wygodniej mieszkać, ale jaka architektura może sprawić, by nasze życie było lepsze i przede wszystkim bardziej uważne na potrzeby i wymagania naszego otoczenia.

Kolejnym projektem Kozakiewicza, który wywołał w Poznaniu gwałtowną debatę była jego Kurtyna ziemna zaprojektowana dla Parku Drwęskich, pomiędzy ulicami Górna Wilda i Królowej Jadwigi. Była to kompozycja architektoniczno-rzeźbiarska, której zadaniem było odseparowanie parku od ruchliwej ulicy i rewitalizacja oraz wzmocnienie funkcji zaniedbanych przestrzeni. Projekt zakładał między innymi wprowadzenie kaskady wodnej, której szum stanowiłby dźwiękową barierę pomiędzy ulicą i terenem zielonym. W obu poznańskich projektach artysta bardzo uważnie odnosił się do ukształtowania terenu, który miał być przedmiotem jego interwencji. W przypadku Punctum Kozakiewicz dokładnie rozpracował fenomen wzgórza, na którym wzniesiono historyczny zamek. W przypadku Kurtyny cała koncepcja opiera się na zróżnicowanym, falistym i kaskadowym charakterze parku. Na przykładzie Kurtyny widać również, jak ważne jest w działalności Kozakiewicza umiejętne łączenie natury i kultury, a także postrzeganie miejsca człowieka w mikro- i makroświecie. Jarosław Kozakiewicz w swojej praktyce twórczej zajmuje się tworzeniem projektów z pogranicza sztuk wizualnych i architektury, w których zadaje kluczowe pytania o znaczenie miejsca oraz jego historycznych, kulturowych i społecznych dyskursów. Ważnym tematem jego pracy badawczej i artystycznej jest także przyszłość miast i ich mieszkańców.

Marek Wasilewski

Jarosław Kozakiewicz to artysta, którego dzieła sytuują się na pograniczu rzeźby, nauki i architektury. W centrum trwającej od prawie trzech dekad praktyki artystycznej znajduje się niezmiennie ludzkie ciało. Kozakiewicz łączy je z otaczającym światem w rzeźbach, działaniach typu environment, schematach architektonicznych i projektach kształtowania krajobrazu realizowanych w Polsce i Europie.

Czołowy historyk architektury Joseph Rykwert pisał: „Dzisiaj bardzo rzadko – o ile w ogóle –spotyka się artystów, którzy byliby tak bardzo zainteresowani mechaniką ciała w jego relacjach z otoczeniem jak Jarosław Kozakiewicz”.

Artystyczno-architektoniczne projekty Kozakiewicza czerpią z niezwykle wszechstronnych inspiracji, które uwzględniają genetykę, fizykę, astronomię, a także współczesne myślenie o ekologii oraz starożytną kosmologię. Rezygnując z poczucia pewności, które oferuje nauka, Kozakiewicz dzieli się z odbiorcą poetyckimi badaniami w dziedzinie natury wcielonego bytu.

Poszukiwania artysty zaowocowały m.in. utopijnymi i krytycznymi projektami z zakresu architektury i sztuki ziemi. Niektóre z nich zostały nagrodzone w prestiżowych konkursach architektonicznych – artysta otrzymał wyróżnienie w konkursie na projekt Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu Znaki Czasu (2004). W 2005 roku projekt Kozakiewicza wygrał międzynarodowy konkurs na Park Pojednania w pobliżu Muzeum w Auschwitz-Birkenau, a w 2007 roku ukończony został Projekt Mars – przedsięwzięcie przekształcające krajobraz po byłej kopalni węgla brunatnego wokół jeziora Baerwalde w Niemczech. Realizacja przyjęła postać wałów ziemnych uformowanych w ogromny kształt ludzkiego ucha. Inne projekty to często utopijne propozycje rozwiązań ekologicznych lub symbolicznych w zakresie planowania przestrzennego (Transfer, 2006) lub architektury (Oxygen Towers, 2005). W 2006 roku Kozakiewicz reprezentował Polskę na 10. Międzynarodowej Wystawie Architektury w Wenecji.

Ostatnie realizacje rzeźbiarskie artysty odwołują się do jego prac z lat 90. XX wieku (powstających po ukończeniu studiów rzeźbiarskich na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych i Cooper Union for Advancement of Science and Art w Nowym Jorku). Projekty te – nie będące ani schematami architektonicznymi, ani systemami konstrukcyjnymi – należy rozumieć, podobnie do architektonów Malewicza, jako obiekty stymulujące wyobraźnię. Geometria tych prac – analogicznie do modulora Le Corbusiera, systemu proporcji opartego na ludzkim ciele – wywodzi się z organizacji zmysłowej.


Aby otrzymywać informacje dotyczące wydarzeń
w Galerii Miejskiej Arsenał, wpisz poniżej
swój adres e-mail: