Newsletter
Wyszukaj

Rada Programowa Galerii Miejskiej Arsenał

10.04.2017 - 31.12.2017

    Ogłoszenie

Niezmiernie miło nam ogłosić, iż została powołana Rada Programowa Galerii. W szanownym gronie znaleźli się:

dr hab. Monika Bakke prof. UAM
prof. Mirosław Bałka

dr hab. Agata Jakubowska prof. UAM
dr hab. Izabela Kowalczyk prof. nadzw. UAP
Piotr Krajewski
Justyna Makowska
Mateusz Rozmiarek
Marek Sternalski

Łukasz Rusinek – teledyski animowane

23.06.2017, godz. 18.00

23.06.2017-23.07.2017

    Wystawa
Łukasz Rusinek

Kuratorka: Ewelina Muraszkiewicz

Wystawa indywidulana prezentująca dorobek nietuzinkowego artysty młodego pokolenia. Absolwent krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej zajmujący się grafiką i animacją, gitarzysta w zespole Paprika Korps, mieszka w lesie niedaleko Opola. Posiada charakterystyczny styl na polskiej scenie teledysku animowanego. Momentem przełomowym w jego karierze był rok 2009, kiedy to powstał pierwszy wideoklip animowany do piosenki Paplopavo „Telehon”. Klip ten zdobył nagrodę w kategorii najlepszy debiut na Festiwalu Yach Film. W roku 2010 na tymże festiwalu otrzymał nagrodę w kategorii Animacja za teledysk do piosenki „Życie jest jak tramwaj” Lao Che, z kolei w roku 2011 zdobył Małego Jasia za teledysk dla dzieci „Oh Girl” – Yellow Umbrella. Stworzył teledysk „Alfabet” w ramach kampanii społeczno-edukacyjnej Narodowego Centrum Kultury „Ojczysty – dodaj do ulubionych”. Zajmuje się obsługą graficzną agencji koncertowo-wydawniczej Karrot Kommando. Wystawa będzie wydarzeniem towarzyszącym Międzynarodowemu Festiwalowi Filmów Animowanych ANIMATOR.

 

Dominik Lejman, Płot

23.06.2017, godz. 19.00

23.06.2017-23.07.2017

    Wystawa
18518170_10154611440148811_7008257184672366090_o

Kurator projektu: Marek Bartelik

Realizacja: Marek Wasilewski

Projekt na 57. Biennale Sztuki w Wenecji 2017

Wystawa Dominika Lejmana „Płot” została przygotowana we współpracy z kuratorem Markiem Bartelikiem jako propozycja dla polskiego pawilonu na Biennale w Wenecji.  Projekt ten łączy w sobie intrygującą minimalistyczną formę estetyczną z niezwykle aktualną refleksją dotyczącą kondycji naszej współczesnej geo- i biopolityki. „Płot” jest instalacją wideo, która może być odczytywana jako monumentalna manifestacja kina totalnego i strukturalnego. Prace Dominika Lejmana, który konsekwentnie sytuuje swoją twórczość w obszarze malarstwa, odwołują się często do metafory kina. Artysta chce, aby w jego sali projekcyjnej światło pozostało zapalone, żeby widz nie tracił kontaktu ze swoim ja, tylko, żeby przeżywał je bardziej intensywnie niż dotychczas. Z pojęciem powierzchni malarskiej, która jest często przedmiotem jego formalnej refleksji, łączy się też pojęcie projekcji zarówno w jej fizycznym, psychoanalitycznym, jak i spirytystycznym wymiarze.

Marek Bartelik, kurator weneckiego projektu „Płot”, pisze: „Przez swoją specyfikę seansu spirytystycznego przestrzeń galerii, jako miejsce do wystawiania sztuki, jest także forum dyskusji o samej sztuce. Przy czym słowo >>płot<< nabiera kluczowego znaczenia. >>Płot<< wyznacza granice, podobnie jak >>mur<< czy też >>ściana<<. Tym, co go często odróżnia jest jego iluzoryczność, prowizoryczność, co sugeruje ograniczony potencjał odgradzania, dzielenia, jak również zapewniania ochrony i bezpieczeństwa. W ubiegłym wieku, >>mur<< i >>ściana<< funkcjonowały w formie metafor, służąc jako słowa-klucze do wyrażania podziału Europy na dwie antagonistyczne ideologie (>>mur berliński<<), oraz formalistycznego (estetycznego) modelu obrazu malarskiego w odpowiedzi na tradycyjne zrozumienie jego przestrzeni iluzorycznej jako >>okna<<. Na formalistyczny model artystycznej >>ściany<< nałożona została następnie konwencja >>siatki<< (grid). >>Płot<< odnosi się do konwencji >>siatki na ścianie<<, ale bez zamykania jej w kategoriach dyskursu formalistycznego; proponuje poszerzenie go o dyskurs psychologiczny z percepcją widza, przyjmując więc perspektywę odnoszącą się do kondycji etycznej. W tym kontekście ostrości nabiera swojskość słowa >>płot<<, co pozwala postrzegać pracę >>Płot<< w kategoriach budowania specyficznych barier, interpretować je jako projekcje naszych traum i ksenofobii, zarówno archetypowych jak i historycznych, w których >>duch<< i >>duchowość<< często zagadkowo łączą się w dziwną całość.”

Dominik Lejman zwraca uwagę zarówno na nieadekwatność  narzędzi, którymi posługują się artyści, jak i na niemożliwość sprostania wymogom przekazu, którego władzy jesteśmy poddani przez ostatnie stulecie. Zdaniem artysty żyjemy w kulturze, która mimo tego, że doskonali się w czytaniu wizualności, skazana jest na „informacyjną kataraktę”, na przeoczenie OBRAZU. Ważnym elementem w twórczości Lejmana jest czas – czas trwania projekcji, jego zatrzymanie, zapętlenie albo opóźnienie, czas personalny, liczony w sekundach i ułamkach sekund.  Lejman lubi powtarzać za Duchampem: użyjmy opóźnienia zamiast malarstwa czy obrazu.  I rzeczywiście medialne obrazy Dominika Lejmana funkcjonują zawsze w różnie definiowanych opóźnieniach, gdyby nie możliwość opóźnienia tych prac prawdopodobnie by nie było. Artysta chwyta zarejestrowane przez siebie obrazy w pętlę czasową. W ten sposób ruch w nich zawarty zamknięty jest w opóźnieniu, z którego nie może się już wyrwać. W odniesieniu do swoich prac używa czasem określenia time based paintings, dla podkreślenia ich tymczasowości. Twórczość Lejmana można określić także jako painting beyond painting czyli malarstwo poza malarstwem. Krótkie powtarzające się kompozycje przypominają nieco strategie twórczą Krzysztofa Komedy, który znany był z tworzenia ekstremalnie krótkich czterotaktowych utworów, które rozwijane były dopiero przez interpretacje wykonawców. U Lejmana interpretatorem tych czterech taktów staje się widz.

Marek Wasilewski

Legowiska – stereofotografie z kolekcji Tomasza Bielawskiego Wystawa w Fotoplastykonie Poznańskim

30.05 - 30.07.2017

    Wystawa
legowiska_plakat_press2

Koordynacja: Ewelina Muraszkiewicz

Wystawa prezentowana w Fotoplastykonie Poznańskim wprowadza widza w mikroświat stworzony przy pomocy znanych i popularnych na całym świecie klocków Lego. Stereofotografie ukazują scenki „odgrywane” przez lego-ludki. Widzimy na nich lego-wiedźmę dumnie prezentującą swą miotłę na tle ogromnego księżyca czy też lego-robotników z mozołem niosących kartę SD w kierunku komputerowej klawiatury. Pomysłodawcą i autorem zdjęć jest Tomasz Bielawski. Wystawa Legowiska to propozycja nie tylko dla dzieci – dorośli oglądając ją, również będą się dobrze bawić.

Izabela Sitarska, Zaćmienie

28.07.2017, godz. 18.00

28.07 - 03.09.2017

    Wystawa
motyw graficzny

kurator: Marek Wasilewski

Zaćmienie to zjawisko astronomiczne, które polega na tym, że cień jednego ciała niebieskiego pada na powierzchnię drugiego. Dochodzi do niego wtedy, gdy w jednej linii ze źródłem światła emitowanym przez gwiazdę znajdą się dwa ciała niebieskie. Podczas zaćmienia słońca najprawdopodobniej  dochodzi do zaburzeń pola grawitacyjnego naszej planety.  Świat wydaje się zamierać, a ludzie i zwierzęta pogrążają się w dziwnym, niespokojnym na pół sennym stanie. Dla Izabeli Sitarskiej zaćmienie to moment przemiany, podczas którego dokonują się bardzo ważne, choć być może niezauważalne zmiany i procesy.

Jej podzielona na trzy części instalacja, (przed zaćmieniem, zaćmienie i po zaćmieniu) układa się w opowieść o niepokojących stanach ciała, umysłu i materii. Artystka odnosi się w swoich pracach do swojego osobistego doświadczenia i do przedmiotów które odgrywały ważną rolę w jej rodzinnym domu. Mówi, że interesuje ją wszystko, co nie jest zamknięte w ramach czystej świadomości, a jednocześnie nie stroni od prostych świadectw codzienności.  Obiekt, który widzimy na jednym ze stołów jest skutkiem ubocznym dwudziestoletniego procesu nawarstwiania się iskier emitowanych podczas naprawiania maszyn rolniczych. Prezentowana na wystawie muszla jest symbolem domu,  powstała jako negatywowe odbicie z ziemi na której autorka się urodziła i dorastała. Prace Izabeli Sitarskiej, są intuicyjnym konstruowaniem mapy  indywidualnych doświadczeń, uczuć i emocji oraz zapisywaniem ich w formie notatek, rysunków rzeźb, obiektów, działań performatywnych i filmów. Prace te pozbawione są możliwego w takich wypadkach sentymentalizmu, ponieważ artystka odwołuje się do unistycznej idei, jedności dzieła z miejscem, w którym powstaje. Fascynujący jest powściągliwy i zagadkowy, sposób w jaki wciąga ona widza w próbę odczytania swojego pozostawionego dziennika i odgadnięcia kim jest jego autorka. Izabela Sitarska tworzy obiekty z prostych materiałów, z ziemi, ze smoły, z gliny. Z równą łatwością sięga po papier jak i po lakier samochodowy. Na przedmioty, które pokazuje  można patrzeć jak na znaleziska archeologiczne. To skorupy, potłuczone naczynia, narzędzia które są świadectwami minionej dawno historii. W przypadku działań Izabeli Sitarskiej obiekty te nie są odnajdywane w ziemi ale wyłaniają się z pamięci artystki i stanowią materialną emanację, nie tego co jest, ale tego powinno było zaistnieć.

Piotr Kurka napisał, że twórczość Izabeli Sitarskiej to “wyjątkowy i jedyny w swoim rodzaju proces; przypomina zarówno w sferze wizualnej jak i teoretycznej – palimpsest, w którym wielokrotne nakładanie się na siebie słów i znaczeń, tworzy półprzezroczystą strukturę o niezwykłej intensywności. Jeśli w języku pojawiają się chaotyczne zaburzenia to jest to celowy zabieg literacki odzwierciedlający stan ducha bohaterów dramatu. Bohaterów – co ważne – splecionych z osobistą biografią autorki. “

Sztuka Izabeli Sitarskiej to konstruowanie fikcji, która bardzo mocno zakorzeniona jest w rzeczywistości. To wynik uważnej obserwacji i interpretacji świata, w którym żyjemy i nadawanie mu nowej nieoczekiwanej treści i formy.

Marek Wasilewski

POP – Polska Okładka Płytowa

28.07.2017, godz. 19.00

28.07 - 03.09.2017

    Wystawa
pop2

kurator: Mateusz Torzecki

aranżacja: Rafał Górczyński

koordynacja: Ewelina Muraszkiewicz

Wystawa POP – Polska Okładka Płytowa przedstawia historyczny zarys sztuki projektowania obwolut płyt winylowych i kompaktowych przez polskich twórców, od lat 60. XX wieku do współczesności. To podróż przez ostanie dekady polskiej historii muzyki, a zarazem ukazanie przemian społecznych, jakie miały miejsce w wybranych przez kuratora ramach czasowych. Okładka płytowa powszechnie znana, dostępna szerokiemu gronu użytkowników, niezmiernie popularna dziedzina designu jest niejednokrotnie marginalizowana na tle innych dziedzin sztuk projektowych. Wystawa ma za zadanie ukazanie artystycznych walorów i wartości okładek płytowych, traktowanych jako dzieło samo w sobie, dopełnienie, a nie dodatek do innej dziedziny artystycznej. Okładki łączą muzykę i sztuki projektowe, równocześnie będąc odzwierciedleniem czasów, w których powstały. Nie sposób prześledzić polską historię, ignorując muzykę i sztuki plastyczne połączone w jednym przedmiocie, który znajdował i znajduje się w każdym polskim domu.

Wyspy wyobraźni – warsztat rodzinny

05.08.2017, godz. 11.00-13.00

    Edukacja / Warsztaty
Wyspy Wyobraźni

Zapraszamy dzieci w wieku 5-8 lat wraz z opiekunami.

Informacje/Zapisy: sekretariat@arsenal.art.pl, tel. 61 852 9501

Wstęp Wolny

Prowadzenie: Kamil Wnuk

Współpraca: Maria Porzucek-Miśkiewicz

WYSPY WYOBRAŹNI to interdyscyplinarny warsztat artystyczny i przestrzeń wolności: myślenia, mówienia, tworzenia oraz dialogu dzieci z dziećmi, a także dzieci z dorosłymi. To miejsce spotkań małych obywateli świata, w którym wspólnie odkrywają, eksperymentują, dziwią się, dociekają, pytają, dyskutują, wyrażają siebie a przede wszystkim wspaniale się bawią.

Warsztaty mają na celu rozwijanie wyobraźni przestrzennej uczestników oraz pogłębianie ich wrażliwości artystycznej. W planie znajdą się między innymi, przygotowanie własnej, autorsko wykreowanej przestrzeni artystycznej za pomocą malarstwa i działań przestrzennych.

„Wyspy Wyobraźni”  to kolejny z cyklu warsztatów dla rodzin, które będą się odbywać w Galerii przez cały rok, raz w miesiącu.

Kamil Wnuk – Artysta multimedialny, performer, pedagog. Z powodzeniem prowadzi warsztaty artystyczne dla różnych grup wiekowych. Absolwent Politechniki Radomskiej i Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. W latach 2009-2011 asystent IV Pracowni Fotografii na Wydziale Komunikacji Multimedialnej poznańskiego Uniwersytetu Artystycznego. Obecnie doktorant w Zakładzie Działań Twórczych w Przestrzeni Społecznej Wydziału Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach 2014-2017 wdrożył do poznańskiego gimnazjum unikatową klasę artystyczną z kierunkiem nowe media. Prowadzi zajęcia na kierunku: Media Interaktywne i Widowiska na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM, pracuje w Szkole Podstawowej nr 2 w Plewiskach. Stypendysta m.in. VDA Kauno Dailės Fakultetas na Litwie oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Majka Porzucek-Miśkiewicz – Pedagog, dydaktyk, adiunkt w Zakładzie Dydaktyki Ogólnej na Wydziale Studiów Edukacyjnych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, absolwentka pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej. Od 2003 roku zajmuje się funkcjonowaniem ucznia zdolnego w środowisku szkolnym i pozaszkolnym. Jej zainteresowania badawcze dotyczą zdolności, potencjału, twórczości. Prowadzi szereg warsztatów plastycznych dla dzieci
i młodzieży, które stymulują do twórczego rozwoju. W propozycjach działań akcentuje aktywność uczestników, stymulując ich kreatywność i pobudzając do wykorzystania w pełni własnych możliwości.

 

Maszyny Myślo-Aktywne warsztaty plastyczno-konstruktorskie

7.08-11.08.2017, godz. 9.00-12.00

    Edukacja / Warsztaty
MASZYNY_MYŚLO_AKTYWNE

Prowadzenie: Maja Powalska, Agata Skowrońska

Wstęp Wolny

Zapisy: 61 852 9501/ joanna.tekla@arsenal.art.pl

W ramach akcji WAKACJE W ARSENALE zapraszamy dzieci i młodzież wieku 7-12 lat na pięciodniowy cykl warsztatów plastyczno-konstruktorskich z Mają Powalską i Agatą Skowrońską pt. ”Maszyny Myślo-Aktywne”. Grupy młodych twórców wezmą udział w tworzeniu prostych urządzeń wiatro-dynamicznych czyli obiektów napędzanych silnikami o napędzie powietrznym. Wspólnie stworzą instalację przestrzenną, którą będzie można oglądać w Galerii jako tymczasową wystawę. Proponowane działania nastawione będą na rozwój szeroko pojętej ekspresji twórczej oraz pobudzanie umiejętności operowania językiem sztuki – barwą, plamą, formą. Zatarte mają być granice między działaniem artystycznym a zabawą, myśleniem magicznym, operowaniem językiem sztuki. Warsztaty stworzą okazję tak do działań indywidualnych i zespołowych oraz wypowiadania się na forum grupy rówieśniczej.

Maja Powalska- Projektantka. Aktorka teatru Baba. Absolwentka UAM na Wydziale Komunikacji i Zarządzania Zasobami Informacji. Zajmuje się organizacją, animacją działań twórczych, warsztatów, akcji w przestrzeni publicznej. Posiada bogate doświadczenie w pracy z dziećmi. Na co dzień mieszka i pracuje w Gorzowie Wielkopolskim.

Agata Skowrońska – Graficzka i ilustratorka. Absolwentka ASP (obecnie UAP) w Poznaniu na Wydziale Komunikacji Wizualnej oraz Edukacji Artystycznej.  Zajmuje się organizacją i animacją działań twórczych, warsztatów, akcji w przestrzeni publicznej. Wraz ze Stowarzyszeniem MISIETUPODOBA współtworzyła liczne wydarzenia w kraju i zagranicą.

Płyta gramofonowa stara, ale jara

31.08.2017

    Edukacja / Warsztaty
4.1

Prowadzenie: Michał Czerniawski, Mirosław Ołtarzewski

Współpraca: Spichlerz Polskiego Rocka

Wstęp Wolny

Zapisy: 61 852 9501/ joanna.tekla@arsenal.art.pl

Grupa I – 11.00

Grupa II – 13.00

czas trwania: 1,5 h

Warsztaty odbywać się będą w przestrzeni wystawy POP – Polska Okładka Płytowa

Zajęcia polegają na wykorzystaniu form plastycznych na materiale, jakim jest płyta winylowa. Uczestnicy poznają historię powstania i znaczenia płyt winylowych oraz zapisu dźwięku. Uczą
się jak o  nie dbać i poprawnie odtwarzać, po czym przystępują do ich ozdabiania motywami inspirowanymi muzyką. Zajęcia kończą się zabawą w wernisaż. Galeria zapewnia po jednej płycie na uczestnika oraz zestaw farb i potrzebnych narzędzi.

Warsztaty twórcze dla dzieci i młodzieży, podczas których głównym tworzywem będą płyty winylowe. Podczas zajęć wykorzystywane zostaną zarówno metody aktywizujące oraz podawcze. Korzystać będziemy z prezentacji multimedialnych, elementów ekspozycji Galerii, zabaw interakcyjnych oraz metod pobudzających twórczość uczestników. Warsztat odbywać się będzie w dwóch blokach (dzieci do 6 klasy – 1 grupa, starsze i młodzież – 2 grupa)


Aby otrzymywać informacje dotyczące wydarzeń
w Galerii Miejskiej Arsenał, wpisz poniżej
swój adres e-mail: