Newsletter
Wyszukaj

Biennale Grafiki Studenckiej

26.05.2017, godz. 18.00

26.05 - 11.06.2017

    Wystawa
18359177_10154592035718811_5816623553187174076_o

Biennale Grafiki Studenckiej w Poznaniu

Katedra Grafiki Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu prowadzi od 1995 roku ożywioną wymianę wystaw prac studentów pomiędzy Akademiami Sztuk Pięknych i wyższymi uczelniami artystycznymi w Polsce. Wymiany te spotykają się z dużym zainteresowaniem studentów, pozwalają bowiem spojrzeć na różne metody realizacji zamierzeń warsztatowych czy idei artystycznych. Stwarzają możliwość uważnego prześledzenia i porównania dorobku pracowni graficznych z różnych ośrodków w kraju. Konfrontują postawy artystyczne, możliwości techniczne, ale też programy nauczania.

Z idei wymiany wystaw pomiędzy uczelniami artystycznymi w 1998 roku zrodził się pomysł powołania do życia Ogólnopolskiego Biennale Grafiki Studenckiej, którego pomysłodawcami i późniejszymi kuratorami byli prof. Stefan Ficner i prof. Mirosław Pawłowski. W latach 1999 – 2017 Biennale zostało pokazane w galeriach wielu miast na terenie kraju i za granicą. Organizatorzy stale współpracują z Galerią Miejską „Arsenał” i Galerią „Słodownia” Stary Browar w Poznaniu, Galerią Sztuki „Wozownia” w Toruniu oraz Państwową Galerią Sztuki „Wieża Ciśnień” w Koninie.

Wystawy BGS odwiedziły: Zieloną Górę, Katowice, Przemyśl, Gorzów Wlkp., Sopot, zamek w Książu, Toruń, Warszawę, Cieszyn oraz Mińsk, Amsterdam i Bukareszt.

Organizowanie cyklicznych przeglądów najmłodszej grafiki ma na celu wyłonienie najciekawszych postaw twórczych spośród studiującej młodzieży oraz ułatwienie startu do dojrzałej kariery artystycznej.

Już od pierwszej edycji zgłaszano do konkursu ponad 1000 prac.

—————

Co można powiedzieć o najmłodszej generacji młodych polskich grafików? Na pewno to, że ich postawy są zróżnicowane, młodzi są poszukujący, a każdy z nich pragnie zaznaczyć własną indywidualność. Przez lata istnienia Biennale Grafiki Studenckiej (odbyło się dziewięć edycji) daje się zauważyć pewien charakterystyczny rys przysyłanych grafik: jest to rys określający uczelnię, pracownię lub pedagoga ją prowadzącego. Oczywiście, że generalizuję, ale w takim omówieniu jest to nieuniknione. Po tylu latach organizowania tego przeglądu najmłodszej grafiki polskiej, powstaje już pewne rozeznanie, jeśli chodzi o preferencje, artykulacje, tendencje i idee przypisane określonym środowiskom. I tak, często można się spodziewać bardzo dobrej grafiki w technikach metalowych z ASP z Krakowa, Katowic czy Wrocławia. Serigrafie, i to w dużej liczbie i formatach, przysyła ASP Łódź i UA Poznań, litografie to Kraków, Poznań i Gdańsk, linoryty najczęściej pochodzą z Krakowa, Wrocławia i Poznania itd., itd., a tzw. „grafika poszukująca” to z pewnością Poznań, Katowice, Wrocław i Kraków. Cechą charakterystyczną młodej grafiki polskiej jest figuracja. To najczęściej spotykana forma wypowiedzi. Pojawiają się również prace mocno osadzone w tradycji abstrakcji i geometrii. Tu prym wiedzie z pewnością szkoła łódzka.

Ostatnie dziesięć lat rozwoju komputerów, rejestracji cyfrowych czy komunikacji globalnej spowodowało, że już inaczej patrzymy na grafikę. Stopniowo, w ostatnich edycjach Biennale, zaczęły pojawiać się prace cyfrowe realizowane przy pomocy komputera bądź ze sporym jego wykorzystaniem. Młodzi artyści – czy to nie dowierzając nowemu medium, czy to z przyczyn natury osobistej – mieszają techniki najnowsze z tymi o określonej hierarchii tradycyjnej (ASP Katowice). Metoda ta daje często bardzo interesujące skutki artystyczne. Pojawiają się cytaty fotograficzne, digitalne w jak najbardziej „szlachetnych” technikach – jak akwaforta, akwatinta, sucha igła czy drzeworyt. Oczywiście są to świadome wybory, które podporządkowane są założonym celom artystycznym.

Wydaje mi się, że dzisiaj najbardziej interesujące są te poszukiwania, w których studenci penetrują obszary, których wcześniej nie było – jak komputer czy pokrewny świat reklamy i designu. Wspomniałem o łączeniu różnych artykulacji w ramach grafiki warsztatowej. Daje to w artystycznym aspekcie bardzo interesujące skutki, gdzie tradycja grafiki warsztatowej miesza się ze współczesnymi zapisami cyfrowymi. Według mnie, dzisiaj najbardziej istotny jest przekaz, sama idea. Zakładam, że warsztat jest doskonały, lecz transparentny. Najbardziej przekonuje mnie przełamywanie podziałów między technikami, propozycje wielkoformatowe, mocny kolor. Często jest to odwieczna walka z malarstwem czy obecną siłą grafiki reklamowej. Sądzę, że właśnie młoda grafika obecnie jest w trakcie znajdowania oblicza i formy adekwatnej do opisu współczesności, a nie bycia tylko i wyłącznie obiektem kolekcjonerskich zbiorów. To właśnie jest dla mnie najbardziej obiecujące i dające perspektywę rozwoju.

Współczesna grafika artystyczna funkcjonuje nieco poza oficjalnymi przeglądami sztuki, dlatego kontakt z nią jest rzeczywiście rzadszy. Niemniej dzięki dużym przeglądom cyklicznym, krakowskie Międzynarodowe Triennale Grafiki, toruński „Kolor w Grafice, katowickie Triennale Grafiki Polskiej czy nasze poznańskie Biennale Grafiki Studenckiej,  odbiorca może się ustosunkować to tego, co w tej dziedzinie sztuki ważne.

Na pewno w masowej opinii młoda grafika postrzegana jest skromniej niż plakat, ale ten przecież mamy na każdym kroku. Zresztą po kilku latach stagnacji, w moim przekonaniu, mamy do czynienia z jego ponownym rozwojem i to właśnie dzięki najmłodszej generacji twórców, często uczestników i laureatów naszego Biennale Grafiki Studenckiej. Pojawiły się nowe, wcześniej niespotykane formy realizacji i dystrybucji obrazu. Mam na myśli formę elektroniczną, internet, wielkoformatowe projekcje. Billboard ze swoim obszarem zadruku nie ma sobie równych, jak chodzi o siłę działania. Trudno być obojętnym wobec tego przekazu.

Niemniej, jeśli się trochę rozejrzeć, to znajdziemy wiele przejawów grafiki, często dobrej, np. w formie drobnych ulotek, wlepek, kartek pocztowych, efemerycznych pism, stron www. Są to obszary, w których również współczesna grafika żyje. Zresztą wspomniane wyżej formy designu graficznego znajdują swoje reprezentacje w tej „szlachetniejszej” jej odmianie: w realizacjach grafiki artystycznej. Nierzadko te dwie formy aktywności twórczej zazębiają się,  zacierając granice między sztuką użytkową a czystą.

Pozycja, z której grafika podejmuje próby opisu świata bądź samej siebie, zawsze była spoza naskórka sztuki. Według mnie to jej cecha charakterystyczna (chociażby z powodu warsztatu), dzięki której ma możliwość „wolniejszej reakcji”, co w efekcie daje czas do pełniejszego opisu, opisu bardziej uniwersalnego. W moim odczuciu pozycja taka pozwala na głębszy kontakt z odbiorcą, zwalnia z niezdrowego wyścigu z czasem.

Obserwując dokonania studentów grafiki z całego kraju, można zauważyć, że nie są to tylko i wyłącznie ćwiczenia semestralne mające na celu naukę warsztatu, lecz wyraźnie stawiany jest cel artystyczny, idea czy próby opisu świata, w którym przyszło im żyć.

prof. Mirosław Pawłowski

Rada Programowa Galerii Miejskiej Arsenał

10.04.2017 - 31.12.2017

    Ogłoszenie

Niezmiernie miło nam ogłosić, iż została powołana Rada Programowa Galerii. W szanownym gronie znaleźli się:

dr hab. Monika Bakke prof. UAM
prof. Mirosław Bałka

dr hab. Agata Jakubowska prof. UAM
dr hab. Izabela Kowalczyk prof. nadzw. UAP
Piotr Krajewski
Justyna Makowska
Mateusz Rozmiarek
Marek Sternalski

Porozmawiajmy o śmieciach

17.10.2017, godz. 18.00

17.10.2017 - 5.11.2017

    Wystawa
smieci_arsenal_plakat_b1_3_druk2

Kuratorzy: Hugon Kowalski, Marcin Szczelina

Projekt Hugona Kowalskiego i Marcina Szczeliny “Let’s talk about garbage” (“Porozmawiajmy o śmieciach”), który reprezentował Polskę na głównej wystawie 15. Międzynarodowego Biennale Architektury w Wenecji, zbierał entuzjastyczne oceny i recenzje zagranicznych dziennikarzy i krytyków architektury. Projekt dotyczy nadprodukcji śmieci, która jest globalnym problemem, z jakim borykają się wszystkie kraje na świecie. Współczesną odpowiedzią na nadprodukcję odpadów wytwarzanych przez konsumpcyjny tryb życia człowieka jest recykling. To właśnie recykling wydaje się jedyną nadzieją na spowolnienie zaśmiecania naszej planety.
Projekt “Let’s talk about garbage”, jest próbą pokazania nowych alternatywnych strategii w walce z zalewającą nasze miasta lawiną odpadów oraz tego, jak architektura może wpływać na ich zmniejszenie oraz uczestniczyć w procesie recyklingu.

Aukcja! Sztuka dla Puszczy

13.10.2017, godz. 18.00

13.10.2017-20.10.2017

    Aukcja / Wystawa
zaproszeni dl z logo 20.09

Wernisaż wystawy: 13.10.2017, godz. 18.00

Aukcja: 20.10.2017, godz. 18.30

Prowadzący: Maciej Narożny

W dniach 13 – 20 października 2017 modernizm wróci do korzeni, a arsenał Galerii Miejskiej wypełni się sztuką miasta dla puszczy. W tych dniach Kolektyw Busz zaprasza na salon zależnych od wody, światła i tlenu, na wystawę prac artystycznych, które zostały przekazane w konkretnym celu — aby bronić drzew przed wycinką. Tygodniowa wystawa zwieńczona zostanie aukcją — 20 października o godzinie 18.30, z której całkowity dochód przeznaczony zostanie na wsparcie Obozu dla Puszczy pod Białowieżą.

Od kilku miesięcy jesteśmy świadkami brutalnej akcji wycinania drzew objętych międzynarodową ochroną, rozjeżdżania leśnej ściółki, która jest środowiskiem życia dla ponad 5000 gatunków grzybów, śluzowców, porostów, chrząszczy, mrówek i bakterii. Obserwujemy, jak to, co jeszcze niedawno uznawane było za nietykalne, ginie pod obojętnymi na bogactwo fauny i flory kołami harwestera. Jako instytucja miejska nie chcemy dłużej pozostawać bierni, dlatego włączamy się w protest wraz z Kolektywem Busz, wykorzystując to, na czym znamy się najlepiej — organizując wystawę i aukcję.

Dochodami z aukcji pragniemy wesprzeć tych i te, którzy(re) zdecydowali(ły) się pozostać w puszczy na dłużej, aby chronić ją wtedy, kiedy przepisy zawodzą.

Porozmawiajmy o śmieciach – oprowadzanie kuratorskie

21.10.2017, godz. 13.00

    oprowadzanie kuratorskie
smieci_arsenal_plakat_b1_3_druk2

Oprowadzać będzie Marcin Szczelina

Kuratorzy: Hugon Kowalski, Marcin Szczelina

Projekt Hugona Kowalskiego i Marcina Szczeliny “Let’s talk about garbage” (“Porozmawiajmy o śmieciach”), który reprezentował Polskę na głównej wystawie 15. Międzynarodowego Biennale Architektury w Wenecji, zbierał entuzjastyczne oceny i recenzje zagranicznych dziennikarzy i krytyków architektury. Projekt dotyczy nadprodukcji śmieci, która jest globalnym problemem, z jakim borykają się wszystkie kraje na świecie. Współczesną odpowiedzią na nadprodukcję odpadów wytwarzanych przez konsumpcyjny tryb życia człowieka jest recykling. To właśnie recykling wydaje się jedyną nadzieją na spowolnienie zaśmiecania naszej planety.
Projekt “Let’s talk about garbage”, jest próbą pokazania nowych alternatywnych strategii w walce z zalewającą nasze miasta lawiną odpadów oraz tego, jak architektura może wpływać na ich zmniejszenie oraz uczestniczyć w procesie recyklingu.

Oko znawcy. O ekspertach i ekspertyzach

24.10.2017, godz. 18.0

    Edukacja
logotyp_PRZEWODNIK_pion

Prowadzenie: Dorota Żaglewska

Podczas październikowego spotkania z cyklu Przewodnik po rynku sztuki i antyków zastanowimy się, kto może być ekspertem i co składa się na dobrą ekspertyzę. Na polskim rynku jak mantra powraca stwierdzenie, że brakuje ekspertów i instytucji wyrokujących o autentyczności dzieł. Udział muzealników na tym polu jest problematyczny. Czy wystarczy zaufać doświadczonemu kolekcjonerowi czy konserwatorowi? Zmorą rynku są też dokumenty będące ekspertyzami jedynie z nazwy. Co powinno zwrócić naszą uwagę i za co warto zapłacić?

Spotkanie przeznaczone dla dorosłych, nie są wymagane wcześniejsze zapisy.

Wstęp wolny

Flow / Przepływ

20.10.2017, godz. 17.00

    Edukacja
IMG_3633

Spotkanie z Agnieszką Brzeżańską i Ewą Cieplewską

Prowadzenie: Muzealne Biuro Wycieczkowe

Zapraszamy na spotkanie z Agnieszką Brzeżańską i Ewą Ciepielewską, pomysłodawczyniami
i organizatorkami, wraz z Fundacją Razem Pamoja, transdyscyplinaranego działania twórczego odbywające się na rzece Wiśle oraz innych miejscach przepływu. W projekcie FLOW (Przepływ) Rzeka staje się dla nich punktem wyjścia do wspólnego bycia i działania artystów, kuratorów
i społeczników by bez założonych z góry rezultatów i konieczności produkowania obiektów odświeżać ideę sztuki jako eksperymentu. FLOW to też ćwiczenie z innej ekonomii, z dzielenia się i wytwarzania nie będącego trybikiem obiegu finansowego ani struktur instytucjonalnych.

FLOW niewątpliwie funkcjonuje poza wszelkimi instytucjonalnymi strukturami, oficjalnym obiegiem sztuki i networkingową sferą podziałów środowiska artystycznego, jednocześnie z trudem też wpisuje się w znane konwencje spotkań plenerowych czy też utrwalone kategorie działań w przestrzeni publicznej. FLOW, w dość nieoczywisty sposób generuje otwartą platformę mobilnej rezydencji artystycznej, poruszającej się na Wiśle, służącej do ciągłej zmiany nie tyle samych współrzędnych, kursu i prędkości, co przede wszystkim perspektywy i względnych punktów odniesienia. Zarówno nieustannie zmieniające się położenie łodzi jak i zmieniająca się grupa uczestniczących w spływie artystów / osób towarzyszących podkreśla przede wszystkim kategorię płynności, która jest dość charakterystyczna dla otaczającej nas obecnie rzeczywistości. Planowane działania, jak i spontaniczne zdarzenia zwracają uwagę na określoną dynamikę – wielowątkowość i wielogatunkowość otaczającego nas ekosystemu, aktywują odmienne formy poruszania się, komunikacji, podziału czasu na okres pracy i rekreacji. Rezydencja, zmierzająca pod prąd / w górę rzeki, operując poza tradycyjnym pojęciem czasu i przestrzeni, poza zasięgiem wszechobecnej mediosfery, oferuje całkowicie alternatywny wymiar pojęcia wspólnotowości, posługuje się zastępczymi metodami równoległego działania, które w tym wypadku porządkowane są między innymi poprzez rytm dnia, intensywność nurtu rzeki
i warunki pogodowe. Całość tworzy dość gęstą siatkę mikro powiązań; wypadkową wszelkich spotkań, przygód, zdarzeń, zauroczeń, spontanicznych zwrotów akcji; specyficzną teksturę wszelkiej kosmicznej bioróżnorodności, co wszystko razem wzięte generuje powstawanie otwartej / zróżnicowanej / i nieprzewidywalnej formuły artystycznych działań plenerowych FLOW.

Agnieszka Brzeżańska – Absolwentka ASP w Gdańsku i Warszawie oraz na Uniwersytecie Sztuk Pięknych i Muzyki w Tokio. Jej twórczość obejmuje malarstwo, rysunek, fotografię, film i ceramikę. Brzeżańska sięga przy tym po różne rejestry wiedzy, od fizyki i filozofii po marginalizowane przez nowoczesną naukę systemy poznania, takie jak alchemia, parapsychologia, ezoteryka, wiedza tubylcza czy tradycje matriarchalne. Swoje prace prezentowała na licznych wystawach indywidualnych w kraju i zagranicą, ostatnio m.in. Matrix-Sratrix, Kasia Michalski, Warszawa (2016), Ma Terra, Vera Munro, Hamburg (2015), It will all come easily with grace and joy, Marlborough Contemporary, Londyn (2015), Ziemia rodzinna, Aleksander Bruno, Warszawa oraz Muzeum Współczesne Wrocław (2014), Kobayashi Maru, Nanzuka, Tokio (2014).

Ewa Ciepielewska – Absolwentka ASP we Wrocławiu na Wydziale Malarstwa, pod kierunkiem profesora Konrada Jarodzkiego. Jest związana z grupą LuXus od momentu jej powstania w 1982 roku. Brała udział w licznych wystawach w kraju i zagranicą. W 1997 założyła stowarzyszenie Volans, wspierające sztukę współczesną oraz młodych artystów. W 2006 ukończyła studium pedagogiczne na Akademi Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 2008 roku współpracuje ze stowarzyszeniem Instytut Medialny nad projektem poświęconym polskim rzekom, a w szczególności Wiśle. Idea projektu skupia się wokół obserwacji i dokumentacji zjawisk przyrody i cywilizacji podczas żeglugi z Krakowa do Gdańska (1041 km).

Świat po katastrofie ekologicznej. Nowe Utopie

26.10.2017, godz. 18.00

    Edukacja / Prezentacje
plakat2

Prezentacja Danny’ego Moore „Świat po katastrofie ekologicznej. Nowe Utopie” to poetycka spekulacja świata schyłkowej fazy szaleńczo eksploatacyjnego kapitalizmu, a zatem świata niedalekiej przyszłości. Oparta na faktach z dziedziny fizyki, klimatologii, socjologii, antropologii i ekonomii dystopijna wizja planety  budzi przerażenie. Daje też jednak nadzieję i podsuwa kreatywną i intuicyjną strategię sensownego przetrwania.

Jak będziemy mieszkać i co będziemy jeść w warunkach biedy i głodu? Jak zaadoptujemy się do globalnego ocieplenia, braku wody, ropy naftowej, węgla i innych zasobów? Tematem spotkania będą m.in. wojny o zasoby, uchodźcy klimatyczni, polityczno-ekonomiczne  pomysły na życie po katastrofie… a wszystko to w kontekście sztuki najnowszej.

Kiedy stare systemy ostatecznie zawiodą, neokolonialne wojny o zasoby spustoszą planetę,
a migracje klimatyczne zdekomponują jej kształt – Ci, którzy przetrwają – rozpoczną kreowanie nowego świata. Po wielkim kryzysie humanitarnym powrócimy do oddolnego kolektywizmu, odpowiedzialnego współistnienia z pozostałymi ekosystemami Ziemi, rozwiązań tymczasowych, prowizorycznych i powolnych.

Prezentacji towarzyszyć będzie stworzona specjalnie na tę okazję instalacja autorstwa Diany Lelonek i Piotra Machy.

Danny Moore – aktywista orbitujący między kulturą a naturą. Związany z globalnym ruchem walczącym ze zmianami klimatu. Brał udział w licznych akcjach cywilnego nieposłuszeństwa w obronie środowiska naturalnego w Polsce i na świecie. Bada alternatywne wspólnoty, „społeczeństwa  jutra”, oparte na zasadach współdzielenia, antyhierarchii i oddolnej demokracji. Propagator ideologii degrowth. Walczy o ostatnie drzewa Reliktowej Puszczy Karpackiej
i Hambacher Forst w Niemczech. Miłośnik zen i sztuki nowoczesnej.

Sztukowisko. Warsztaty twórczego recyklingu

21-27.10.2017

    Edukacja / Warsztaty
ZIELONA_GRUPA_IMG_4522

Zajęcia dla dzieci w wieku 7 – 12 lat, przybliżające tematykę ochrony środowiska, a także rozbudzające zdolności manualne. Każdego dnia warsztaty dotyczyć będą innego tworzywa: plastiku, szkła, tkaniny i papieru. Wykorzystując na pozór niepotrzebne przedmioty z odzysku (gazety, kartony, butelki, puszki, t-shirty itp.) uczestnicy stworzą prace rękodzielnicze, znajdując dla nich nowe, atrakcyjne zastosowanie.

W trakcie spotkań  będziemy przekazywać uczestnikom wiedzę  na temat recyklingu opakowań, korzyści ekologicznych i ekonomicznych płynących z ich powtórnego użycia, sposobów i efektów zbiórki opakowań itd. Dzieci dowiedzą się w jaki sposób uzyskujemy dane tworzywa, w jaki sposób można je przetwarzać i ponownie wykorzystywać. Podczas warsztatów zastosujemy metodę DIY (Zrób to sam) nakłaniającą do wykorzystania dawnych przedmiotów i nadania im nowego, spersonalizowanego znaczenia.

24.10.2017, w godz. 9:00 – 10:30 i 10:30 – 12:00 Sztukowisko #1- plastik

25.10. 2017, w godz. 9:00 – 10:30 i 10:30 – 12:00 Sztukowisko #2 – papier

26.10.2017, w godz.  9:00 – 10:30 i 10:30 – 12:00 Sztukowisko #3 – szkło

27.10.2017,  w godz. 9:00 – 10:30 i 10:30 – 12:00 Sztukowisko #4 – tkanina

Stowarzyszenie Zielona Grupa zajmuje się szeroko pojętą edukacją artystyczną
i międzykulturową. Skupieni wokół niego edukatorzy stworzyli własną metodę pracy z dziećmi i młodzieżą opartą m.in. na technice japońskiego teatru kamishibai. Prowadzą własne wydawnictwo oraz organizują liczne szkolenia dla nauczycieli, animatorów, bibliotekarzy. Ich działania docenione zostały wielokrotnie, m.in.: przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Urząd miasta Poznania, powiat koniński oraz Centrum PISOP i konkurs grantowy Społecznik 2.0 oraz Patriotyzm Jutra.

Na zajęcia obowiązują zapisy: tel.: 61 852 9501, mail: joanna.tekla@arsenal.art.pl

Polecamy!

17.10.2017

    wydarzenie
SASIEDZTWO_2017_PLAKAT_V2

Artystko, twórco, aktywisto, animatorze_rko kultury, osobo wrażliwa na to co dzieje się dookoła, bądź krytycznie nastawiona do kierunku w którym zmierza świat – czuj się zaproszony_a do udziału w kolejnej edycji projektu SĄSIEDZTWO – granice bliskości.

Już po raz drugi spotkamy się w SCENIE ROBOCZEJ – Centrum Rezydencji Teatralnej, mieszczącej się na styku trzech dzielnic: Jeżyc, Łazarza i Grunwaldu, z których mieszkańcami postaramy się nawiązać kontakt i wspólnie stworzyć nową jakość bliskości. Rozejrzymy się po okolicy, zastanawiając nad pojęciem sąsiada, w kontekście zauważalnego w ostatnim czasie wzrostu zachowań ksenofobicznych, niechęci względem nowych, ‚innych’ mieszkańców polskich miast – migrantów i migrantek, których liczba –
nie tylko w Poznaniu – regularnie wzrasta.

Wielokulturowa integracja twórców i mieszkańców ma na celu doprowadzenie do działań
w przestrzeni publicznej, które złamią znane nam kategorie twórcze i społeczne. Narzędzia z zakresu visual designu, performance, art.team.work i pogłębionego research-u staną się naszą podstawą do twórczych realizacji.

Zakwalifikowane 10 osób weźmie udział w zajęciach  w ramach Sąsiedztwa oraz otrzyma dotację na realizację swoich prac. Na aplikacje czekamy do 17 października.

Kuratora: Agnieszka Różyńska

Produnenta: Aleksandra Kołodziej

Komunikacja projektu: Paulina Piórkowska

Na aplikacje czekamy do 17 października. Więcej informacji | formularz zgłoszeniowy na stronie internetowej  www.scenarobocza.pl

FB: https://www.facebook.com/events/899785883505816/

 


Aby otrzymywać informacje dotyczące wydarzeń
w Galerii Miejskiej Arsenał, wpisz poniżej
swój adres e-mail: